Ο Έρωτας Ξεκινά Από Εμάς: Μια Life Coaching Προσέγγιση στην Αναζήτηση της Αγάπης
Καθώς μια νέα χρονιά ξεκινά, οι περισσότεροι από εμάς εκφράζουν ευχές, όνειρα και προσδοκίες για όσα θέλουν να φέρει το μέλλον. Ανάμεσα σε αυτές τις ευχές, μία ξεχωρίζει συχνά: «Εύχομαι φέτος να γνωρίσω τον έρωτα.»
Η ευχή αυτή ακούγεται όμορφη, ρομαντική και ανθρώπινη. Κρύβει μέσα της την ανάγκη για σύνδεση, συντροφικότητα, τρυφερότητα. Όμως, ως life coach, κάθε φορά που ακούω κάποιον να δηλώνει «ψάχνω τον έρωτα», νιώθω την ανάγκη να κάνω μερικές βαθύτερες, θεμελιώδεις ερωτήσεις:
Τι εννοείς όταν λες “έρωτας”; Πώς τον έχεις βιώσει ως τώρα; Ποιο είναι το μοντέλο έρωτα που έχεις μέσα σου; Και, το σημαντικότερο… είσαι πραγματικά έτοιμος να τον ζήσεις;
Οι λαϊκές μας αφηγήσεις: πόνος, καψούρα, απόρριψη
Στις περισσότερες περιγραφές που ακούω, οι άνθρωποι αναφέρονται στον «έρωτα» σαν μια ταραχώδη, επώδυνη, κατακλυσμιαία εμπειρία:
δάκρυα, αϋπνίες, τσιγάρα στο μπαλκόνι, ποτά, αναμονή, αγωνία, και μια καψούρα που μοιάζει περισσότερο με πληγή παρά με χάρη.
Μα είναι αυτός ο έρωτας;
Και αν είναι έτσι, γιατί να τον θέλουμε και δεύτερη φορά; Μήπως μπερδεύουμε τον έρωτα με την εμμονή; Μήπως μάθαμε να ταυτίζουμε την επιθυμία με την εξάρτηση;
Η κουλτούρα μας συχνά υμνεί τον ανεκπλήρωτο, μονόπλευρο έρωτα. Τον παρουσιάζει ως ρομαντικό, βαθύ, ηρωικό. Όμως από πλευράς ψυχολογίας και αυτογνωσίας, ο μονόπλευρος έρωτας δεν είναι έρωτας είναι μια προβολή, ένα όνειρο που ζωγραφίζουμε πάνω σε έναν άνθρωπο που απλώς δεν μας επιλέγει. Είναι μια προσπάθεια να πείσουμε τον εαυτό μας ότι αξίζουμε, μέσα από κάποιον που δεν επιθυμεί πραγματικά να βαδίσει μαζί μας.
Ο πραγματικός έρωτας: μια κατάσταση ισορροπίας
Ο γνήσιος έρωτας, αυτός που αξίζει να ευχόμαστε, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Δεν είναι πόνος, ούτε εξάρτηση. Δεν είναι κυνηγητό, ούτε αγωνία.
Ο αληθινός έρωτας είναι ισορροπία.
Είναι αμοιβαιότητα, όπως ένας ζυγός που σταθεροποιείται μόνο όταν και οι δύο πλευρές έχουν βάρος. Δεν μπορεί να υπάρξει έρωτας όταν κάποιος τρέχει και ο άλλος απομακρύνεται, όταν κάποιος δίνει και ο άλλος απλώς λαμβάνει, όταν κάποιος περιμένει και ο άλλος αδιαφορεί.
Ο έρωτας είναι μια κατάσταση ευφορίας και εσωτερικής πληρότητας. Δεν είναι τυχαίο πως οι ερωτευμένοι χαμογελούν χωρίς λόγο, βλέπουν τον κόσμο πιο φωτεινό, αισθάνονται πιο ανάλαφροι. Κι αυτό δεν συμβαίνει επειδή ξαφνικά η ζωή έγινε τέλεια, αλλά επειδή μέσα από τη σύνδεση με έναν άλλον άνθρωπο αναδεικνύεται η ομορφιά της δικής τους ύπαρξης.
Μόνο ώριμοι άνθρωποι μπορούν να αγαπήσουν αληθινά
Ο πραγματικός έρωτας δεν είναι υπόθεση αδυναμίας· δεν είναι ανάγκη ούτε αναπλήρωση κενού. Δεν ξεκινά από φόβο μοναξιάς ούτε από δυσκολία στη διαχείριση της ζωής. Αντίθετα, προκύπτει ανάμεσα σε ανθρώπους αυτόνομους, ολοκληρωμένους, δυνατούς.
Δύο άνθρωποι που μπορούν να περπατήσουν το μονοπάτι της ζωής μόνοι τους, συναντιούνται και επιλέγουν να περπατήσουν παρέα. Όχι επειδή χρειάζονται ο ένας τον άλλον για να σταθούν, αλλά επειδή η κοινή πορεία είναι πιο όμορφη, πιο φωτεινή, πιο πλούσια.
Ο ώριμος ερωτευμένος άνθρωπος δεν ψάχνει «σωτήρα», ούτε «δεκανίκι». Δεν ψάχνει κάποιον να τον κουβαλήσει ούτε κάποιον να κουβαλήσει.
Αντίθετα, θέλει έναν σύντροφο:
κάποιον ισότιμο, που θα χαίρεται την αυτονομία του και θα σέβεται την αυτονομία του άλλου.
Αυτός ο έρωτας απαιτεί αυτογνωσία, αυτοεκτίμηση και όρια.
Απαιτεί να ξέρουμε τι επιτρέπουμε στη ζωή μας και τι όχι.
Να μπορούμε να αναγνωρίζουμε το τοξικό πριν γίνει πληγή.
Να αγαπάμε τον εαυτό μας τόσο, ώστε να μην δεχόμαστε σχέσεις που μας μικραίνουν, μας φοβίζουν ή μας καταναλώνουν.
Το κλειδί: ο έρωτας ξεκινά πάντοτε από εμάς
Μια από τις μεγαλύτερες αλήθειες της ζωής είναι η εξής:
Δεν μπορούμε να ζήσουμε έναν έρωτα που δεν είμαστε έτοιμοι να προσφέρουμε.
Δεν μπορούμε να δεχθούμε περισσότερη αγάπη απ’ όση πιστεύουμε ότι αξίζουμε.
Δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε έναν υγιή σύντροφο, αν ο εσωτερικός μας διάλογος είναι γεμάτος αυτοκριτική ή ανασφάλεια.
Ο έρωτας δεν είναι δώρο που “έρχεται απ’ έξω”.
Ο έρωτας είναι πρώτα στάση απέναντι στον εαυτό μας.
Είναι η ποιότητα της σχέσης που ήδη έχουμε με το μέσα μας.
Όσο περισσότερο σεβόμαστε, αποδεχόμαστε και φροντίζουμε τον εαυτό μας, τόσο περισσότερο προσελκύουμε ανθρώπους που θα κάνουν το ίδιο.
Δεν είναι τυχαίο ότι πολλές φορές βρίσκουμε τον έρωτα όταν σταματάμε να τον κυνηγάμε.
Όταν αρχίζουμε να ζούμε, να εξελισσόμαστε, να γινόμαστε ο καλύτερος εαυτός μας.
Όταν πάψουμε να ψάχνουμε κάποιον να μας συμπληρώσει και βρούμε τον τρόπο να συμπληρώνουμε εμείς την ύπαρξή μας.
Αν η νέα χρονιά σου φέρει τον έρωτα, εύχομαι να είναι ένας έρωτας αληθινός: αμοιβαίος, ισορροπημένος, απαλός και δυνατός. Ένας έρωτας που θα σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, χωρίς να σε αλλάζει, και πιο ευτυχισμένο, χωρίς να σε αδειάζει.
Και αν θέλεις πραγματικά να τον συναντήσεις, ξεκίνα από μέσα:
με σεβασμό, αυτοεκτίμηση και βαθιά αγάπη για τον εαυτό σου.
Γιατί ο έρωτας ο πραγματικός έρωτας – ξεκινάει πάντα από εμάς.