“Τι σημαίνουν και πώς επηρεάζουν τους κυριότερους τομείς της ζωής μας, τα λάθη και οι αποτυχίες”
- Τι είναι τελικά ένα “λάθος” και τι μια “αποτυχία”;
Καθημερινά, όλοι μας κάνουμε λάθη. Μικρά, μεγάλα, φανερά ή κρυφά. Κάποια τα διορθώνουμε αμέσως. Κάποια τα κουβαλάμε μαζί μας για καιρό.
Ένα λάθος είναι μια επιλογή που δεν οδήγησε εκεί που θέλαμε. Είναι η αδέξια λέξη που είπαμε και πληγώσαμε κάποιον. Η λάθος απόφαση που μας κόστισε χρόνο ή χρήματα.
Μια αποτυχία, είναι η στιγμή που νιώθεις ότι δεν τα κατάφερες. Μπορεί να είναι η δουλειά που δεν πήρες, η σχέση που δεν κράτησε, ο στόχος που δεν πέτυχες.
Αλλά εδώ είναι το σημαντικό: ούτε το λάθος, ούτε η αποτυχία, είναι η ταυτότητά μας.
Είναι απλώς γεγονότα. Σημεία στον χάρτη της ζωής μας. Όχι ο προορισμός.
- Γιατί φοβόμαστε τόσο πολύ να αποτύχουμε;
Αν σκεφτείς την παιδική σου ηλικία… Πόσες φορές σου είπαν “Μπράβο!” όταν τα πήγες καλά, και πόσες φορές σε μάλωσαν ή σε κορόιδεψαν όταν κάτι δεν πέτυχε;
Μεγαλώνουμε σε έναν κόσμο που μας μαθαίνει να ταυτίζουμε την αξία μας με την επιτυχία. Και έτσι, αρχίζουμε να φοβόμαστε ότι αν αποτύχουμε, θα χάσουμε κάτι πολύ πιο σημαντικό: την αγάπη, την αποδοχή, τον σεβασμό.
Φοβόμαστε μην φανεί ότι δεν είμαστε αρκετοί. Και είναι ένας φόβος που μας κρατά πίσω. Δεν τολμάμε να ξεκινήσουμε κάτι καινούριο. Να αλλάξουμε δουλειά. Να πούμε «σ’ αγαπώ». Να ρισκάρουμε.
Όμως, η αποτυχία δεν είναι το αντίθετο της επιτυχίας. Είναι το μονοπάτι προς αυτήν.
- Πώς επηρεάζουν τα λάθη τις σχέσεις μας και την αυτοεικόνα μας;
Έχεις κάνει ποτέ ένα λάθος σε μια σχέση και το κουβαλούσες για μήνες; Ίσως είπες κάτι άδικο, ή δεν ήσουν εκεί όταν σε χρειάζονταν.
Και μετά; Ίσως απομακρύνθηκες. Ίσως έκλεισες την καρδιά σου γιατί ντρεπόσουν ή δεν ήξερες πώς να το διορθώσεις.
Τα λάθη στις σχέσεις δεν είναι πάντα καταστροφή. Είναι ευκαιρίες. Αντί να προσποιηθούμε ότι δεν έγιναν, μπορούμε να πούμε: “Έκανα λάθος. Σ’ έβλαψα. Και θέλω να το φτιάξω.”
Το ίδιο και με εμάς τους ίδιους. Αν κάθε λάθος γίνεται μαστίγιο για να αυτοτιμωρηθούμε, χτίζουμε μια εικόνα εαυτού γεμάτη ντροπή. Αν όμως το δούμε ως βήμα για αυτογνωσία, τότε κάθε λάθος μας κάνει σοφότερους. Και, ναι πιο ανθρώπινους.
- Ποια είναι η σχέση των λαθών με την επαγγελματική μας πορεία;
Εδώ θα σας πω κάτι από προσωπική εμπειρία.
Πριν κάποια χρόνια, ξεκίνησα μια συνεργασία με μεγάλο ενθουσιασμό. Έδωσα τα πάντα. Έκανα σχέδια, αφιέρωσα χρόνο, επένδυσα εαυτόν. Και απέτυχε. Οικονομικά και συναισθηματικά.
Για μήνες νόμιζα ότι δεν αξίζω. Ότι δεν είμαι ικανός. Σήμερα, όμως, βλέπω εκείνη την αποτυχία σαν ένα από τα πιο χρήσιμα “μαθήματα MBA” που πήρα ποτέ χωρίς να πληρώσω δίδακτρα σε πανεπιστήμιο.
Στο επαγγελματικό μας ταξίδι, τα λάθη μας διδάσκουν:
- τι δεν θέλουμε,
- πού να βάζουμε όρια,
- πότε να λέμε «όχι»,
- και πώς να ξανασηκωνόμαστε.
Η επιτυχία είναι το αποτέλεσμα πολλών μικρών, προσωπικών αποτυχιών που δεν είδαν ποτέ οι άλλοι.
- Πώς μπορούμε να δούμε τα λάθη και τις αποτυχίες ως σύμμαχους, αντί για εχθρούς;
Θέλω να σας ζητήσω κάτι:
Σκεφτείτε ένα μεγάλο λάθος ή μια αποτυχία που σας πονάει ακόμα.
Κλείστε τα μάτια για λίγο και ρωτήστε τον εαυτό σας: “Τι έμαθα από αυτό; Πού με οδήγησε τελικά;”
Ίσως σας έφερε πιο κοντά στην αλήθεια σας. Ίσως σας βοήθησε να θέσετε καλύτερα όρια. Ίσως σας έσπρωξε να αλλάξετε ζωή.
Αν αλλάξουμε την ερώτηση από “Γιατί συνέβη σε μένα;” σε “Τι μπορώ να μάθω από αυτό;” τότε τα λάθη γίνονται δάσκαλοι, όχι εχθροί.
Μια τελευταία σκέψη:
Οι πιο δυνατοί άνθρωποι δεν είναι αυτοί που δεν έκαναν λάθη.
Είναι αυτοί που δεν ντράπηκαν να τα παραδεχτούν, να τα δουλέψουν και να προχωρήσουν.
Αν λοιπόν έκανες λάθη, καλώς ήρθες στο κλαμπ των γενναίων.
Και να θυμάσαι: δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος για να είσαι άξιος. Χρειάζεται να είσαι αληθινό